Yes, single boys mom hier! En het is meestal heerlijk om een jongens moeder te zijn. Sommige dagen kan ik zo ontzettend hard van ze genieten maar er zijn ook dagen waarbij ik struggles heb. Elke alleenstaande moeder herkent deze wel. In dit blog ga ik dieper in over hoe ik het ouderschap ervaar in mijn eentje.

Alleenstaande moeder: leuk maar intens

Het moederschap is in deze tijd al best heftig, zelfs als je wel samen bent met de vader van je kinderen. Het is niet meer zoals vroeger dat we als moeder zijnde écht tijd voor onze kinderen hadden. Sommige dagen zou ik willen dat we nog even in die tijd zaten maar aan de andere kant: vrouwen hebben het nodig om hun kwaliteiten te uiten. De meeste dagen (nu ik aan het herstellen ben van een burn out) geniet ik ontzettend van de jongens. Tijdens mijn burn out in december 2022 voelde ik mezelf vooral schuldig. Waarom moest ik mezelf ook alweer te pletter werken? Juist ja, omdat ik een torenhoge schuld had. Toen ik net alleenstaande moeder werd, waren er voor mij ook niet zoveel opties. Ja ik had gelijk kunnen gaan werken, geen opleiding kunnen doen om vervolgens braaf alles af te betalen en tegen een minimaal salaris te werken. Dat is bewust niet mijn keuze geweest.

Alleenstaande moeder met twee bijbanen naast een studie

Let’s do this. Een studie volgen op MBO4 en twee bijbanen om zo min mogelijk studieschuld op te bouwen en om de schuld te betalen die ik had. Vrijwel niemand wist van mijn schuld, dit was ook echt iets wat ik alleen deed. Niemand merkte ook dat ik schulden had. Het was pittig. Aan de ene kant heb ik spijt dat ik daardoor mijn kinderen 5 dagen per week naar de opvang moest brengen en niet de tijd voor ze heb gehad die ik wou. Aan de andere kant als ik het niet had gedaan, had ik de dag vandaag nog een baan gehad met minimaal salaris voor 40 uur per week om de eindjes aan elkaar te knopen. Aan beide kanten zitten voor en nadelen.

Gebroken nachten waren de standaard

Toen ik uit elkaar ging met de vader van mijn kinderen waren ze 1 en 2. Gebroken nachten waren de standaard evenals functioneren op een paar uur slaap en veel koffie. Ik heb mijzelf toen twee maanden gegeven om gebeurtenissen van die relatie te verwerken. Ja, dat gaat niet werken Suzan. Dat weet ik nu inmiddels ook wel. Ik had mezelf wijsgemaakt dat het mijn verplichting was als moeder om ervoor te zorgen dat de kinderen nooit zouden merken dat ze uit een eenoudergezin komen. De lat lag mega hoor voor mezelf. Terwijl de tijd die je in de kinderen steekt samen met de liefde voor kinderen het allerbelangrijkste was.

Problemen verstoppen en doelen stellen

Die problemen die ik heb opgelopen tijdens de relatie? Stop maar ergens in een laatje. Die shit komt wel als ik alles op orde heb. Daaag problemen, tot nooit! De eisen die ik aan mijzelf stelde:

  • De leukste moeder ooit zijn! Zelfs als ik het even niet kon, moest ik een leuke moeder zijn. Alles kon en mocht bij ons binnen. Mensen die me kennen, moeten ook altijd heel hard lachen om mijn keuken hehe.
  • Verjaardagen om nooit te vergeten! Springkussens, drielaags taarten, entertainers. Alles erop er aan. Veel te overdreven maar goed, ook daarom had ik twee bijbanen nodig.
  • Binnen drie jaar mijn schulden afbetalen. Dit zijn vier jaar geworden. Oh wat was ik teleurgesteld in mijzelf!
  • Een marketingspecialist worden. Dit ging met vallen en opstaan but we did it! Op dit moment ben ik al drie jaar werkzaam als SEO-specialist. Ondanks mijn burn out, is dit wel iets waar ik stiekem een beetje trots op ben.
  • Meer tijd met de kinderen zodra ik een betere baan had. Dit is gelukt. Door de nieuwe baan, met een beter salaris en de mogelijkheid om thuis te werken, hoeven de jongens nog maar drie dagen naar BSO in plaats van vijf.

Daarbij vond ik het ook nodig om mezelf altijd te verbeteren. Ik smeek bijna om kritiek op m’n werk of bij anderen. Please geef me iets wat ik fout doe zodat ik er iets mee kan doen! Ondanks dat ik een chaoot eerste klas ben, ben ik voor mijzelf heel streng en hard. Naast twee kinderen en een baan, vreet dat echt je ziel letterlijk leeg. Soms huilde ik en dan was ik boos op mezelf. Stomme trut wat loop je je nou aan te stellen, zo zijn we niet getrouwd met elkaar! Aldus het engeltje Suzan en het duiveltje Suzan.

Ik ben alleenstaande moeder en wie nog meer?

Ja, daar had ik werkelijk geen flauw idee van. Alles draait om de jongens, nog steeds. Als moeder vind ik het erg lastig om ook aan mijzelf te denken. Na te denken over de dingen die ik nodig heb. Toch heb ik op den duur iets gevonden waardoor ik me weer meer “Suzan” voel. Krachttraining is een verslaving geworden. Ook hier zit weer een maar aan. Leuk om krachttraining te doen maar ook daar kwamen weer een hoop “moetjes” tevoorschijn. Ik MOET 5 dagen trainen, tussen het moederschap en het werken door. Dit is me even gelukt. Het is me zelf gelukt om 155 kg van de grond te krijgen. Cool hé?

Rustig aan mama!

Het moederschap, carrière maken en steeds beter presteren tijdens sport heeft mij uiteindelijk opgebroken, samen met de gebeurtenissen uit mijn jeugd en de relatie met de vader die ik nooit heb verwerkt. Alles kwam er op een dag uit op het werk.

Ik voelde mij die dag niet zo lekker. Toch naar het werk want ik had deadlines te halen. Ondanks dat ik bijna moest overgeven, zat ik te typen, dingen aan te passen op een website. Vervolgens werd ik zo duizelig en misselijk dat ik zeker een kwartier op de wc heb gelegen. De vloer was zo lekker koud.

Vervolgens ben ik strompelend naar iemand gelopen om te vragen of ze mij naar huis wilde brengen. De manager kwam eraan, terwijl ze aankwam en me zag ben ik onderuit gegaan. De ambulance is toen gebeld.

Yep, dit was het keurpunt er moest iets veranderen.

Benieuwd naar het gevolg? Even geduld.. Die komt er binnenkort aan!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *